Apakah piawaian keselamatan untuk gincu yang boleh dimakan?

Tiada piawaian antarabangsa atau domestik yang seragam dan jelas untuk makanan yang boleh dimakangincu, tetapi secara amnya, penilaian keselamatannya akan dipertimbangkan dari pelbagai dimensi seperti komposisi, penunjuk mikrob, kandungan logam berat, dan perkara berikut biasanya terlibat dalam beberapa piawaian dan keperluan:

Keperluan komposisi
Keselamatan bahan mentah
Bahan-bahan yang boleh dimakan: Bahan-bahan utama biasanya perlu bahan mentah yang diiktiraf selamat untuk dimakan, sepertiminyak semula jadi(seperti minyak zaitun, minyak Jojoba, dll.),lilin semula jadi(seperti lilin lebah, dsb.), pewarna yang boleh dimakan (seperti beta-karotena, kokineal, dsb.). Bahan-bahan ini berasal daripada tumbuhan atau haiwan semula jadi, agak selamat untuk tubuh manusia, dan secara amnya tidak menghasilkan kesan sampingan toksik yang jelas selepas memasuki tubuh manusia.
Tiada bahan kimia berbahaya: hadkan atau larang penggunaan bahan kimia berbahaya kepada tubuh manusia, seperti paraben, formaldehid, ftalat dan sebagainya. Bahan-bahan ini mungkin mempunyai potensi risiko karsinogenik, teratogenik, gangguan endokrin, dan tidak sepatutnya terdapat dalam gincu gred yang boleh dimakan.

Perisa dan wangian: Perisa dan wangian yang ditambah mestilah gred yang boleh dimakan dan dalam had penggunaan yang ditetapkan. Wangian dan perisa ini hendaklah menjalani penilaian keselamatan yang ketat, tidak menyebabkan alahan atau reaksi buruk yang lain, dan bau serta rasanya tidak seharusnya memberi kesan buruk kepada tubuh manusia.
Indeks mikrobiologi
Jumlah bakteria: Jumlah bakteria tidak boleh melebihi had tertentu, biasanya jumlah bakteria dalam setiap gram gincu hendaklah kurang daripada 1000CFU/g (unit pembentukan koloni/gram), untuk mencegah jangkitan yang disebabkan oleh pertumbuhan bakteria dan masalah lain.
Acuan dan yis: Bilangan acuan dan yis juga dihadkan dengan ketat, secara amnya tidak lebih daripada 100CFU/g setiap gram gincu, untuk memastikan produk tidak akan rosak akibat pertumbuhan acuan dan yis semasa penyimpanan dan penggunaan, mengakibatkan bahan berbahaya.
Bakteria patogen: Escherichia coli, Staphylococcus aureus, pseudomonas aeruginosa dan mikroorganisma patogen lain tidak boleh dikesan, kerana sebaik sahaja bakteria ini memasuki tubuh manusia, ia boleh menyebabkan pelbagai penyakit dan membahayakan kesihatan dengan serius.
Kandungan logam berat
Plumbum: Plumbum ialah unsur logam berat dalam gincu yang perlu dikawal, dan kandungan plumbum dalam gincu gred yang boleh dimakan biasanya tidak melebihi 10ppm (mg/kg). Plumbum terkumpul di dalam badan manusia, dan pengambilan berlebihan akan menjejaskan fungsi normal sistem saraf dan sistem hematopoietik, terutamanya untuk kumpulan khas seperti kanak-kanak dan wanita hamil.
Merkuri: Kandungan merkuri secara amnya tidak boleh melebihi 1ppm. Merkuri dan sebatiannya mempunyai ketoksikan yang kuat, yang boleh menyebabkan kerosakan pada buah pinggang dan sistem saraf selepas memasuki tubuh manusia. Kandungan merkuri dalam gincu yang boleh dimakan mesti dikawal ketat untuk memastikan keselamatan pengguna.
Logam berat lain: untuk kadmium, arsenik dan logam berat lain, terdapat keperluan had yang sepadan, secara amnya kandungan kadmium tidak boleh melebihi 5ppm, kandungan arsenik tidak boleh melebihi 2ppm, untuk mengelakkan pengumpulan logam berat ini dalam tubuh manusia, potensi ancaman kepada kesihatan.
Keperluan lain
Pelabelan: Label produk hendaklah menandakan perkataan "boleh dimakan" atau perkataan yang serupa dengan jelas, dan menyenaraikan semua bahan dengan jelas, termasuk bahan-bahan yang boleh menyebabkan alahan, supaya pengguna dapat memahami maklumat produk dan membuat pilihan yang munasabah. Pada masa yang sama, maklumat yang diperlukan seperti tarikh pengeluaran, jangka hayat, kaedah penggunaan dan langkah berjaga-jaga hendaklah ditanda.
Persekitaran dan proses pengeluaran: Proses pengeluaran hendaklah dijalankan dalam persekitaran yang memenuhi piawaian kebersihan gred makanan, dan peralatan serta kakitangan pengeluaran hendaklah mematuhi norma kebersihan dengan ketat untuk mencegah pencemaran mikrob dan kekotoran. Proses pengeluaran hendaklah memastikan kestabilan dan keselamatan produk, dan tidak menghasilkan bahan berbahaya baharu.